PROLOOG

‘M’n billetjes,’ zegt ze zacht. Met haar gezicht van me afgewend mompelt ze de woorden in haar kussen. Zo zacht dat ik haar nauwelijks kan verstaan. ‘M’n billetjes,’ fluistert ze nogmaals, ‘sla eens op mijn billetjes.’
Ik kijk naar haar, naar hoe ze daar ligt in bed, op haar buik. Moe, lam en uitgeteld, als een aangespoelde bultrug op het strand. Ik kijk naar de achterkant van haar hoofd, haar blonde haren op het kussen, haar blote rug.
‘Sorry? Wat zeg je?’ fluister ik verbaasd. Ik ben inmiddels het een en ander gewend, maar dit komt als een verrassing.
‘Dat vinnik lekker,’ mompelt ze, ‘Als je op mijn billetjes slaat.’ Ik aarzel. Voorzichtig schuif ik het dekbed naar beneden, tot haar billetjes bloot komen te liggen. Het dekbed kraakt een beetje.

Het is donker in haar slaapkamer, maar door de gordijnen schijnt al voldoende licht om de dingen te kunnen onderscheiden. Het is bijna ochtend, vogels worden wakker en beginnen te zingen. Ik weet nooit goed wat voor vogels dat zijn. Lijsters? Of merels? Mussen dan? Ik weet te weinig van vogels. Thuis hoor ik ze ook als ik de deuren van mijn slaapkamer open heb, maar bij anderen, in een vreemd bed, lijken ze altijd anders te klinken. Ik hou ervan, van dat typische ochtendgeluid dat je hoort in een onbekend huis. Alles is anders, maar overal hetzelfde. Alles is goed, beter dan wanneer het er niet was: krakende vloeren bij de bovenburen, de secondewijzer van een wekker, dat irritante getik van een verwarming, het gesis van de geiser in de keuken als je zo stil mogelijk uit bed glipt om een glas water te halen tegen een droge mond.

Ik aai geconcentreerd over haar jonge, blanke meisjesbillen, die zes uur geleden nog nietsvermoedend in een spijkerbroek waren gehuld. Nergens voel ik een pukkeltje, een korstje, een oneffenheid. Nergens. Alles is egaal en zacht, net als vroeger. Ik aai met mijn handpalm over haar rug naar boven en met mijn vingertoppen weer terug naar beneden, over haar zorgvuldig gladgeschoren benen, en dan weer naar boven. Langzaam, ik heb geen haast.
Zij wel. ‘Doe nou even,’ zegt ze en ze kreunt ongeduldig, ‘m’n billetjes, dat vinnik zo lekker.’ Ze gebaart met een halve arm dat ik moet opschieten.
Ik blijf haar nog even aaien en kijk om me heen. Mijn pak ligt keurig opgevouwen op de enige stoel in de slaapkamer. Ik kan me helemaal niet herinneren dat ik dat heb gedaan. Mooi is dat toch, hoe zorgvuldig je nog kunt zijn op die momenten. Mijn schoenen zie ik nergens. Waarschijnlijk al op de bank uitgedaan tijdens het zoenen. Mijn zwarte shirt en hemd liggen op de grond, vlak voor de stoel, mijn onderbroek ook. Haar kleren zie ik niet. Heb ik die op de bank al allemaal uitgetrokken? Vermoedelijk. Alleen haar rode stringetje zie ik liggen bij de deur, in een verdrietig propje.
Ik aai de onderkant van haar rug en besluit dan eindelijk gehoor te geven aan haar verzoek. Zachtjes en onwennig geef ik een matte klap op haar linkerbil. Pof.
‘Hmm...’ kreunt ze, ‘harder... ietsje harder.’ Ze kronkelt met haar onderlijf en gaat er comfortabel bij liggen, als een poes in een zonnige vensterbank. Ik maak mijn hand wat vlakker en sla nogmaals, nu met iets meer kracht. Pets. Het geluid klinkt flets in haar sobere slaapkamer. ‘Ja, lekker,’ zegt ze, ‘dat is lekker. Ga door.’
Met mijn vlakke hand sla ik in een regelmatig ritme op haar twee blanke billetjes. Links, rechts. Links, rechts. Pets, pets. Pets, pets. Zo doet papa Muis dat. Ik voel hoe ze langzaam beginnen te gloeien onder de billenkoek. Dit is idioot. Ik bloos er een beetje van, maar ze ziet het gelukkig niet. Ze knort tevreden, als een varkentje.
Pets, pets, gaat het. Pets, pets, of ik nooit anders heb gedaan.
Wat doe ik hier?
Pets, pets. Pets, pets.
Nee echt, wat doe ik hier in godsnaam?

‘Nieuw bericht van Carpediem op Partnerwereld.nl’ las ik vanavond om zeven uur in mijn inbox. Bij het mailtje stond een foto van een vrolijke blondine met een glas rosé in haar hand. Uiteraard. Ze hebben een glas rosé in hun hand of een zonnebril in hun haar. Of allebei. Het leven is één lange zomervakantie. Ik logde in op Partnerwereld en las haar berichtje. Dat was kort maar guitig, geen tijd te verliezen.

Hé Frodo, leuk profiel heb je! Zin om een keer een wijntje te drinken? En heb je je ring nog?? ;-)

Misschien had ik een andere nickname moeten kiezen toen ik me hier op Partnerwereld inschreef, die opmerkingen over m’n ring heb ik nu al zo vaak gehoord. Aan de andere kant: het werkt wel, zo’n opvallende naam. Beter dan ‘Knuffelbeer’ ‘Leukevent’ of ‘Bart75’. Frodo nodigt meer uit. Een naam die de meisjes nieuwsgierig maakt, en nieuwsgierigheid moet bevredigd worden.
Ik klikte op de foto’s naast haar profieltekst. Die tekst kwam later wel, eerst maar eens kijken naar het fotoalbum van dit blondje met haar glas rosé. Ze had er nog drie foto’s bij geplaatst, want naar een profiel met maar één foto kijkt normaal gesproken niemand.
Behalve de vrolijke roséfoto was er een foto van een skivakantie, Carpediem met witte lippenbalsem, stralend in de alpenzon. Op de volgende stond ze met een vriendin tijdens hun waarschijnlijk gezamenlijke wereldreis door Australië – zo kwam die foto waarop ze samen poseren voor een bord dat waarschuwt tegen overstekende kangoeroes mooi van pas. De laatste foto toonde Carpediem in bikini op het strand, met zonnebril in het haar.
Mocht iemand nog vragen hebben: Carpediem plukt de dagen nu ze rijp zijn. Ze sport, ze reist de hele wereld rond en geniet zoals een single vrouw van bijna dertig in deze tijd genieten moet. Zorgeloos. Het leven is van haar. Op Partnerwereld is ze dan in buitengewoon goed gezelschap.

Ik las haar profieltekst.

Hoi, leuk dat je mijn profiel bekijkt! Wie ben ik? Ik ben een leuke, spontane vrijgezellige meid die met beide benen op de grond staat. Ik ben niet op zoek, maar wil wel gevonden worden! Liefst door een prins op het witte paard, maar zonder paard is ook al goed hoor ;-)
Ik heb mijn leventje prima voor mekaar, heb een leuke baan, leuke vrienden en een leuk eigen huisje. Ik hou van bewegen (dansen, sport enz), maar kijk ook graag in mijn joggingbroek op de bank een dvd’tje of ga lekker relaxen in de sauna. Misschien wel met jouw?
Maar ik ben ook wel een beetje nieuwschierig, duzzz... waarom niet eens kijken op PW? En na een tijdje vrijgezel te zijn, zou ik het nu toch wel weer leuk vinden die ene ware te ontmoeten. Echt een maatje om me leven mee te delen. Maar ja, in de supermarkt kom ik je maar niet tegen, hier dan misschien?? ;-)
Wat ik zoek? In elk geval géén one night stands! Klik dan maar rustig verder!
Wat dan wel? Tja... Een man met een leuke uitstraling die stevig in zijn schoenen staat, die weet wat hij wilt. Echt een aanvulling op me leven, geen invulling!!! Maar ja, het gaat uiteindelijk toch om die klik he!
Lijkt het je leuk een keer wat af te spreken, laat dan wat van je horen.
Owja: graag niet ouder dan 45, ik heb al een vader...
Liefs Carpediem

PS alleen reacties met foto. Wel zo eerlijk. Je ziet mij toch ook?? ;-)
 

Carpediem toch.
De rest van haar profiel gaf nauwelijks meer houvast. Een vrouw van 29 die ‘iets in de media’ doet, HBO, 175-180, met kinderwens, rookt af en toe, sport regelmatig, drinkt soms, slank postuur, blank, blond, kleedt zich modern/casual, heeft geen huisdieren (maar houdt er wel van), een uitgaanstype, houdt van reizen, eet het liefst Thais, Italiaans ‘en verder alles wat jij voor mij klaarmaakt ;-)’, luistert naar ‘alles, als ik maar kan meezingen hihi ;-)’ skiet, duikt en gymt in de sportschool, leest Kluun, Dan Brown en De Vliegeraar, haar lievelingsfilms zijn Amélie, The Green Mile, Gegen die Wand, Shawshank Redemption en Babel, en kijkt op tv naar DWDD, ‘Grey’s natuurlijk!! En verder al die vrouwenseries op Net 5 waar jij zo’n hekel aan hebt...’

Na al die maanden nam ik inmiddels niemand meer iets kwalijk. Ook Carpediem niet. Persoonlijkheid was duidelijk niet haar sterkste kant, maar ook zonder persoonlijkheid komen de meeste mensen een eind in dit leven. Geen reden me daarover op te winden. Want hoe fantasieloos ook, ze leek me prima neukbaar, zo op het eerste gezicht. Zelden heb ik sneller troosteloze seks gehad dan met meisjes op PW die de toevoeging ‘in elk geval géén one night stands’ in hun profieltekst hadden staan. Hoe laat was het inmiddels? Bijna halfacht? Een drankje kon nooit kwaad op vrijdagavond. Drinken moet een mens toch. Ik besloot te reageren.
 

Meer lezen?
Bestel Hoi, leuk dat je mijn profiel bekijkt nu online!